Waarom altijd maar dezelfde namen?

Deze vraag, deze kritiek zo u wilt, bereikt het bestuur van de DCMA regelmatig. Steeds maar weer dezelfde bands, zangers, zangeressen die genomineerd worden en steeds maar weer prijzen winnen.

-Hoe zit dat?

De procedure om een DCMA award te vinden gaat als volgt. Alle leden van de DCMA krijgen een keer per jaar een mailing waarin ze namen kunnen doorgeven in de categorieën beste zanger, zangeres, bands, duo/trio. De leden, die vaak al vele jaren lid zijn, kiezen voor deze acts. Ieder jaar doet de DCMA weer haar best om alle bekende country acts op te sommen, waaruit de leden kunnen kiezen. Maar telkens wordt in grote lijnen toch voor dezelfde nominaties gekozen. Dat heeft tot gevolg dat dezelfde namen steeds weer terug komen.
Vervolgens wordt er gestemd op de personen. Ook dit zijn vaak dezelfde acts die de meeste stemmen winnen. Het is een zgn. poll award, dus wie de meeste stemmen vergaart, wint de prijs. De acts met de trouwste fanbase hebben zo een streepje voor op de bands die dat in mindere mate hebben. Zo komen de prijzen in de verschillende categorieën toch vaak in dezelfde handen terecht.
Uiteraard hebben wij als DCMA bestuur groot respect voor de bands en acts die herhaaldelijk prijzen in de wacht slepen. Het zijn ontegenzeggelijk kwalitatief zeer goede bands, die allemaal keihard werken om in deze toch moeilijke tijden vaak op te treden en leuke dingen te doen voor hun fans. Tegelijkertijd is het bestuur uiteraard van mening dat het bijzonder spijtig is dat er net zulke goede bands rondlopen die nooit in de prijzen vallen. 

Wat gaan we daar aan doen?
Een aantal mensen zegt dat je een jury zou moeten laten uitmaken wie de prijs wint. De DCMA heeft dat al eens in geprobeerd in het verleden. Dit leidde toen tot grote verdeeldheid en discussies. Dit zouden wij daarom niet willen doen. Het is heel moeilijk om onafhankelijke juryleden te vinden, die geen banden hebben met de ‘industrie’. Het is maar een klein wereldje. Ik merkte dat toen ik zelf moest jureren in de voorronden van de Voice of Country vorig jaar. Je komt dan toch allerlei ‘bekenden’ tegen.
Je kunt ervoor kiezen om outsiders te nemen. Dit doen we deels bijvoorbeeld bij de selectie van de ‘song van het jaar’. Maar zie die mensen maar eens te interesseren om de bands ook daadwerkelijk te bezoeken, want een bezoek aan een concert is toch een minimum om een band te kunnen beoordelen. Een goed opgenomen CD wil nog niet zeggen dat de band ook goed kan spelen.

Veel mensen vragen zich af of er niet een aanmoedigingsprijs zou moeten komen die door een jury toegekend zou kunnen worden. Lang hebben we gemeend dat het er op leek dat er eigenlijk alleen maar bands leken af te vallen met het afnemen van de populariteit van het genre. Wij bespeuren de laatste tijd echter toch veel nieuwe initiatieven. Wellicht dat een aanmoedigingsprijs op korte termijn er weer eens aan zit te komen.

Maar goed, we hebben het nu over steeds maar dezelfde namen.

-Je kunt het een poll laten zijn, maar gedachte zou kunnen zijn om een winnaar het volgende jaar van competitie uit te sluiten zodat de andere bands een betere kans krijgen. Wij hebben ervoor gekozen dat niet te doen, omdat dit ergens ook niet helemaal eerlijk is. Je ontzegt dan waarschijnlijk een grote groep country fans om op hun favoriete band te stemmen. Bovendien, hoe lang moet je de band dan uitsluiten. En hoe voelt de band die dan wint zich, in de wetenschap dat de grote concurrent van deelname was uitgesloten? Nee, dit zou ook de oplossing niet zijn.
Het bestuur heeft voor de koers gekozen om meer mensen te laten stemmen. Als er meer mensen stemmen, wordt het spannender en ook minder voorspelbaar wie er gaat winnen. Je kunt nu ook gelijk stemmen als je de link hebt. Je hoeft dus niet meer een stemcode aan te vragen. Voor velen was dit toch te bewerkelijk. Nu heb je met een paar klikken je stem uitgebracht.
Ook hebben we sinds vorig jaar de mogelijkheid om ‘geen mening’ te kiezen.

Vroeger moest je altijd een keuze maken. Heel vaak kenden de mensen eenvoudigweg een groot deel van de genomineerden niet. Ze stemden dan maar op de bekende weg. Op deze manier werd Ilse de Lange jarenlang de winnaar. Inmiddels is dat dus uitgesloten.

Het bestuur heeft vorig jaar verder transparant gemaakt hoeveel stemmen in het jaar daarvoor nodig waren om een prijs te kunnen winnen. Wij hoopten daarmee te bereiken dat de bands die wel altijd genomineerd werden, maar nooit in de prijzen vielen, wellicht wel een kans maakten door hun fans en netwerken te mobiliseren. Daarnaast hebben wij tips gegeven zoals het feit dat ook buitenlandse fans op je mogen stemmen. Dat alles heeft er toe geleid dat er meer spanning in de poll is gekomen.
Een belangrijke ontwikkeling dit jaar is dat we voor het eerst dit jaar werken we met zgn. ‘wild cards’. Dat betekent dat in iedere categorie twee plaatsen zijn die helemaal niet zijn genomineerd. Je mag gelijk je eigen favoriet invullen, ook als hij niet genomineerd is.
Wij zijn benieuwd of deze nieuwe mogelijkheden de spanning doen toenemen. We zullen het zien op het gala op 9 september in Theater Den Bolder in Waspik, want daar zullen de awards worden uitgereikt.
Natuurlijk hoopt het bestuur dat ook nieuwe namen binnenkort zullen prijken in de galerij der groten. Wij zijn er helemaal niet bij gebaat dat steeds dezelfde bands winnen. Een van de dingen die wij altijd doen is het inplannen van onbekende nieuwe acts op het poll gala. Dit jaar zijn er bijvoorbeeld René Meijer, the Raebekah Band en Tessa Walraven. Dit zijn ontegenzeggelijk nieuwe namen .
Heeft u al gestemd? Nee? Ga dan naar de site www.dcma.nl  en klink op de knop verkiezingen. Dan komt u gelijk uit op de landingspagina voor de verkiezingen.
Ook zien wij u graag op het poll gala in Waspik. We hebben weer een hele mooie programmering, en het belooft een waar feest te worden. Tot ziens dus in Waspik?

Tom Ensink
Voorzitter DCMA