Market The Artist Not the Genre

“Market the artist, not the genre”
In de vorige aflevering heb ik verteld dat ik samen met Ton Sandifort naar het CMA International Marketing Summit in Parijs ben gegaan. Het uitgangspunt, de vraag der vragen, op het gala was: waarom breekt country niet ‘echt’ door in Europa, op dezelfde schaal als in de VS? Het antwoord op deze vraag blijkt heel gecompliceerd en moet vanuit verschillende invalshoeken worden belicht. Er kwamen radio- en tv producenten aan het woord, platenproducenten, artiesten, songwriters, promotors, concertorganisatoren en sponsors. Uit alle landen: Engeland, Ierland, Scandinavië, Zwitserland, Frankrijk, Italië, Australië etc etc.

Een van de oplossingen die werd aangedragen was “market the artist, not the genre.” Dat wil zeggen: richt je op de artiest, niet op het genre. Het genre country is een wat beladen term. Hoe graag ik het ook anders zou willen, het wordt voornamelijk geassocieerd met een aantal negatieve aspecten die niets met muziek te maken hebben. Over de lifestyle, (uitbundige) kleding en het linedancen wordt door velen vaak wat lacherig gedaan. Tijdens het congres werd zelfs over het ‘c word’ gerept (een beetje smakeloos gestolen van wat bij ons wel het ‘k woord’ wordt genoemd, maar het geeft wel de ernst van de situatie aan).

Wat iedereen in zijn vrije tijd doet, moet hij lekker zelf weten. Waar het uiteindelijk om gaat is dat de muziek doorbreekt en erkend wordt. Het gekke is dat de kwaliteit van de muziek ook bij deze kritische en lacherige mensen vaak erkend wordt, maar dan weet men niet, of men wil niet weten, dat het om een country productie gaat.

De voorbeelden zijn legio. Toen in de jaren negentig ‘world of hurt’ van Ilse de Lange uitkwam, waren er veel mensen die tegen mij zeiden: “ik vind country helemaal niks, maar Ilse de Lange vind ik te gek”. En dat terwijl ‘world of hurt’ toch een onvervalste countryplaat genoemd mag worden. Nog wel, want later is Ilse nog meer van de country af gaan staan.

Ik weet nog dat Dwight Yoakam in het begin van de jaren negentig gewoon op MTV te zien was, tussen alle hip hop en rock clips die toen in zwang waren.

Tijdens het CMA summit vertelde een spreker van de BBC dat ‘market the artist, not the genre’ ook door de BBC altijd aangehangen wordt. Met andere woorden: “zeg niet dat het country muziek is, zeg gewoon dat het goede muziek is.” Dat werd volgens de spreker op een gegeven moment wat lastig bij Garth Brooks, en de hele ‘hat act generation’ die door hem werd ingeleid. De spreker zei ook dat de huidige jonge generatie helemaal niet meer denkt in genres. De jongeren luisteren gewoon naar wat ze goed vinden, en wisselen dat uit via de sociale media. Toen hij de Ipods van zijn kinderen doorliep, kwam hij ook op een aantal country acts uit, waarvan zijn kinderen niet eens wisten dat dit het label was.

Bedacht moet worden dat Europa, anders dan in de VS en Canada, countrymuziek geen eigen marketing kanaal heeft. Wie wel eens op vakantie geweest is in de VS, weet dat er in iedere streek een of meer aparte country stations zijn waarop je kunt afstemmen. Dat kennen wij in Europa helemaal niet.

Goed, bedenkt u zich dus: market the artist, not the genre. Wij blijven ons als DCMA overigens gewoon inzetten voor het genre hoor.

Inmiddels staat vast dat het DCMA gala weer gaat plaatsvinden, en wel op zondagmiddag 8 september 2013. Schrijf deze datum alvast in uw agenda. We hebben een nieuwe locatie gevonden. Het nieuwe gala zal plaatsvinden in Theater Den Bolder in Waspik.

Tom Ensink
voorzitter DCMA