Focus op het heden en niet op het verleden.

Focus op het heden en niet op het verleden

De vorige keren berichtte ik dat ik samen met Ton Sandifort onlangs de International Marketing Summit van de Country Music Association in Disneyland Parijs heb bezocht. De bedoeling van dit congres was om te kijken hoe de country muziek buiten de VS groot zou kunnen worden gemaakt. Een heel interessant programma met leuke en hele interessante sprekers en ook bezoekers. Er kwamen radio- en tv producenten aan het woord, platenproducenten, artiesten, songwriters, promotors, concertorganisatoren en sponsors. Uit alle landen: Engeland, Ierland, Scandinavië, Zwitserland, Frankrijk, Italië, Australië etc etc.

Een van de dingen die mij behoorlijk opvielen was dat de CMA zich eigenlijk alleen maar op het heden concentreert. Dat is een behoorlijk verschil met hoe de country wordt beleefd in Europa. In Europa is country vooral een melancholische stroming. De mensen die country beleven horen eigenlijk het liefste de klanken van de oude country, de bekende jaren 60, 70 en 80. Inmiddels mogen de country van de jaren 90 (de befaamde ‘class of 89’ met Alan Jackson, Garth Brooks etc.) ook onder de oude country rekenen. Dat is inmiddels ook al bijna twintig jaar oud hoor!

Ik geef toe dat ik zelf ook graag een oud nummertje opzet, en terug mijmer naar de jaren 60 en 70 en hoe het er toen aan toe moet zijn gegaan in de saloons op Broadway in Nashville, of de honkytonks in Bakersfield. Maar dat is bepaald anders dan hoe de country wordt beleefd door de CMA zelf. Die zijn bezig met het hier en nu.

De oude glorie wordt wel eens uit de kast gehaald, bijvoorbeeld op het CMA Gala waar ik vorig jaar aanwezig mocht zijn, met een oevre prijs aan Willie Nelson of andere oud gedienden. En tijdens de reclame blokken werden ook oude clips getoond. In de statistieken komt de oude country terug uit de inkomsten die de ‘industrie’ genereert met de verkoop van oude nummers (de zgn. ‘catalogue sales’ ).

De CMA gebruikt dit slechts als gimmick voor de promotie van de huidige country. Het is geen hoofdzaak. Als je kijkt naar de historie, dan zie je dat country ook een kwestie van survival is geweest.

De CMA zelf is notabene ooit opgericht vanuit een defensieve zet. De voorzitter van de CMA gaf in het welkomstwoord van de International Marketing Summit in Parijs aan dat de CMA in de jaren 50 werd opgericht door de ‘industrie’ omdat men vreesde dat country muziek toen voorbij zou zijn. De reden was de opkomst van de rock ’n roll en in het bijzonder Elvis Presley. We weten allemaal hoe dat afgelopen is.

Ook later heeft country zich zelf steeds moeten uitvinden door bedreigingen van buitenaf, of het nou de British Invasion was, of de MTV generatie, of – tegenwoordig – de sociale media, telkens moest de country wereld een antwoord hierop zien te verzinnen. Daar is hard werk voor nodig. Dit harde werk zit hem in schrijven van goede songs (it all starts with the song!), het vinden en promoten van nieuwe namen, het uitvinden van nieuwe sounds, het interesseren van de jonge generaties. Toch lukt het de country steeds weer om uit de crises te komen. Ik mag gerust zeggen dat country nu weer een bloeiperiode beleeft. De stadions zijn weer uitverkocht, er wordt veel gedraaid, ook op de gewone networks, er wordt (nog steeds) veel verkocht. Country is onbetwist de meest populaire muziekvorm in de VS.

Terug naar Europa. Ik bemerkte dat alle vragen die uit het (Europese) publiek kwamen toch steeds weer over vroeger gingen: vroegere namen, vroegere muzikanten, vroegere sounds. Ook de zeer succesvolle organisaties in Zwitserland, Scandinavië en Frankrijk teren nog te veel op de oude roem. Tot op het punt dat het mij zelfs een beetje begon te irriteren. Zo wordt het niks, dacht ik opeens.

Ik zou daarom een pleit willen brengen voor de hedendaagse countrymuziek! Sta ervoor open. Het is echt goed. Het wordt vaak afgedaan met ‘dit heeft niks meer met country te maken’. Maar dat is niet juist. Heel veel producties hebben nog altijd die echte country feel die u en ik van deze muzieksoort doen houden. Stem dus gewoon eens af op de stations die hedendaagse country draaien (een makkie met alle internet stations die tegenwoordig overal te vinden zijn) en leer van het nieuwe werk te genieten.
Misschien wordt het dan nog eens wat met die country muziek hier in Europa…

Tom Ensink
Voorzitter DCMA